30 Ekim 2014 Perşembe

KUZULARIN SESSİZLİĞİ- Thomas Harris






Kuzuların Sessizliği filmini 2 veya 3 defa izledim yanlış hatırlamıyorsam. Peki filmini bu kadar çok izlediğim bir kitabı okumak sıkıcı geldi mi? Tabi ki hayır!

Aslında filmini izlediğim kitaplara karşı bir ön yargım vardır, filmini izlediysem kitaptan zevk almayacağımı düşünürüm. Bu yüzden filmi görmeden önce kitabı okumaya çalışırım.  Bunu da arkadaşımın ısrarları sonucunda okumaya karar vermiştim, iyi ki de okumuşum:) 

Hatta okudukça filmden sahneler de gözümün önüne geldi ve "ne filmdi beee" diyip durdum:) İnsan bir seri katile aşık olabilir mi? Ben Anthony Hopkins'e aşık olmuştum; gerçi Hopkins'in o zamanki sevgilisi Martha Stewart filmi izleyince Hannibal Lecter karakterinden etkilenerek Hopkins'den ayrılmış ama neyse... 

Akademi tarihinde Big Five olarak adlandırılan en iyi film, en iyi aktör, en iyi aktrist, en iyi senaryo, en iyi yönetmen ödüllerinin hepsini birden kazanan üç filmden biriymiş Kuzuların Sessizliği. (Diğer ikisi de Bir Gecede Oldu (It Happened One Night) ve Guguk Kuşu (One Flew Over The Cuckoo's Nest) filmleriymiş.)
Anthony Hopkins filmde 16-17 dk. görünmesine rağmen ödülü almayı başarmış. Tekrar izleyesim geldi filmi valla:) 

Film mi kitap mı derseniz ilk defa kararsız kaldım, ikisi de çok başarılı. Gerilim seviyorsanız kaçırmayın derim.


Kitap Tanıtımından:

Buffalo Bill lakabıyla tanınan bir seri katil, bazı kadınların peşine düşmektedir. Katilin belli bir amacı vardır ama cesetler farklı eyaletlerde bulunduğu için kimse bunu kavrayamaz. FBI Akademisi'nde genç bir stajyer öğrenci olan Clarice Starling, büronun davranış bilimleri bölümünden Jack Crawford tarafından çağırılınca şaşırmıştır. Görevi, çok zeki bir psikiyatr ve korkunç bir katil olan, Baltimore Akıl Hastanesi'nde tutularak kriminal cinnet açısından yakından izlenen Dr. Hannibal Lecter ile görüşmektir. Lecter'ın, katillerin zihin yapısıyla ilgili öngörülerinin, Buffalo Bill'in izinin sürülmesine ve adamın yakalanmasına yardım edebileceği düşünülmektedir. 


Zeki ve çekici bir kadın olan Starling, kendini Lecter gibi keskin zekâlı biriyle garip ve yoğun bir ilişki içinde bulunca sarsılır. Adamın, Buffalo Bill ve genç kadının kendisi hakkındaki şifreli ipuçları; Starling'i tüm okurların tüyler ürpertici ve son derece sürükleyici bulacağı bir araştırmaya sürükler. Büyük bir yaratıcılık ve ustalıkla kaleme alınmış olan Kuzuların Sessizliği romanı bir gerilim klasiğidir.

25 Ekim 2014 Cumartesi

Film: Pek Yakında


Ne zamandır sinemaya gitmiyordum, İncir Reçeli 2'yi izleme niyetindeydik ancak seansı kaçırmamız sebebiyle kısmetimize Pek Yakında'yı izlemek düştü.

Filmin konusu şöyle: 

Korsan DVD işinden hayatını kazanan Zafer (Cem Yılmaz), tövbe edip bu işi bırakmaya karar verir, boşanmaya niyetli olan karısının gönlünü yeniden kazanmaya kararlıdır. Yönetmen Ahben'in (Zafer Algöz) 1970'li yıllarda yazdığı senaryoyu okuyan Zafer, filmin yapımcılığını üstlenir.

Ben en çok Ahben karakterini beğendim, Boğaç'ın (Ozan Güven) sesine de hayran kaldım:)

Tüm cinemaximumlarda böyle midir yoksa bizim gittiğimize mi özeldi bilmiyorum ama filmin başlangıcında tam 25 dakika reklam izledik! Reklamlardan sonra 35 dakika film ve ara! E daha yeni başlamıştık nooldu ki dedik, bir anlam veremedik bu kadar çabuk verilen araya?! Sonra da 1,5 saat filmin kalanını seyrettik ama gece bebelerden sebep 50 defa kalkan ben gözlerimi açık tutmakta zorlandım tabi bu kadar uzun süre karanlıkta oturunca!:)

Bunca zaman sonra ne izlesem bana güzel geleceğinden yorumum objektif olur mu bilmem ama ben beğendim filmi, ama "karnım ağrıyana kadar güleceğim" beklentisiyle giderseniz hayal kırıklığına uğrarsınız.



24 Ekim 2014 Cuma

EN GÜZEL GÜNLERİNİ DEMEK BENSİZ YAŞADIN- Can Gürses


Doğan Kitap
229 sayfa

Vaaayyy nerden başlasam da nasıl anlatsam.... Aslında taa ne zaman edinmiştim bu kitabı ama ismi ve kapak tasarımı(ki kendisine bayıldım; kitabın naif, duygusal dilini tamamlar nitelikte, daha iyisi olamazdı sanırım) nedeniyle "sonbaharda okumalıyım" demiştim. İyi mi ettin kötü mü ettin derseniz yazarla geç tanışmam nedeniyle üzüldüm ama sonbaharın hüzünlü atmosferi pek güzel uydu bu kitaba...

Kısaca konumuza bakacak olursak, 12 Eylül'den sonra yurt dışına kaçan Koza, 27 yıl sonra evine dönmüştür ve annesi Edibe Hanım, Koza'nın dönüşü şerefine tüm aileyi evine yemeğe davet eder. Koza'nın kardeşleri, yeğenleri aynı sofrada buluşurlar. Aile olmak nedir? Kan bağı, aynı sofrayı paylaşmak aile olmak için yeterli midir? Aradan geçen yıllarda neler değişmiştir?

Kitaptaki bölüm başlıkları yemek isimlerinden. Süt Çorbası, Yaprak Ciğer, Kekikli Bulgur Pilavı, Acılı Ezme, Ispanaklı Gül Böreği,  Biber Dolması, Zeytinyağlı Kereviz, Topik, İrmik Helvası, Türk Kahvesi. Yani Edibe Hanımın o akşamki menüsü böyle:) Her bölümde ailenin bir üyesinin kafa sesini dinliyoruz, kendiyle hesaplaşmasına, ailenin diğer üyeleri hakkındaki düşüncelerine tanık oluyoruz.

Bununla da kalmıyor Sarışın Duvar, Gülümseyin Kodakla, Botticelli Lülesi, Alis'in Ayakkabısı, Çiçek Dürbünü, Kalem Dolması, Cam Sürahi, Antika Ayna ve Masa Örtüsü bölümlerinde de duvarın, aile fotoğrafının, Korkmaz'ın çerçeveletilip asılan saçının, Koza'nın ayakkabısının, Yılmaz'ın dürbününün, Hicaz'ın dolma kaleminin, aynanın ve masa örtüsünün aile hakkında anlattığı hikayeleri dinliyoruz...Eşyaların dile getirilmesi çok farklı ve güzel olmuş, hikayeyi muhteşem bir şekilde tamamlamış.

Örneğin dolma kalemi, şair Hicaz'ı anlatır:
"Hicaz beni daha ziyade kavgaya tutuşturarak, sargı bezine sararak, ben iyileşir iyileşmez beni sözcük alışverişine yollayıp eksikleri aldırarak, getirdiğim sözcükleri eminim ki beğenmeyerek, sözcükleri başkalarıyla değiştirmem için beni yine pazar yerine kışkışlayarak, geldiğimde bu kez de para üstünü az bulup bana taklalar attırarak, yetinmeyip beni kendi elleriyle hırpalayıp bedbaht ederek, durulacak gibi olduğumda yüz mekik çektirerek, yavaşlayacak gibi olduğumda şaklabanlık ettirerek, hiç yorulmadığıma emin olunca, dostluğumuzu pekiştirdiğini hissederek yazdıklarını sever."

Karakterlerin başlarda biraz karışma ihtimali var ama sonraları yerine oturuyor. Vakit kaybetmemek adına ben hemen bir şema yapmıştım ilk sayfalarda. Şöyle ki:



Yazar çok genç, henüz 25 yaşında ama yazdıkları bunu yalanlar nitelikte! Ve bu kitabın bir ilk roman olduğuna inanmak da çok güç! Sen ne ara o kadar bilgi ve duygu birikimini yaptın diyesi geliyor insanın! :) 

Bu arada yazar,  "Öyle Bir Geçer Zaman Ki" dizisinin de bir dönem diyalog yazarlığını yapmış.

Kitabı okuduktan sonra, yazarın internet sitesine (http://www.cangurses.net/kitaplari_kapak.php) de bir bakmanızı öneririm, kitapta adı geçen yerlerin fotoğrafları ve şarkılar var. You Are şarkısına bayıldım bu arada.

Hatta dayanamayacağım şurda da paylaşıveriyorum efendim:)




Kitap Tanıtımından:

Genç yazar Can Gürses’ten Türkçenin doruklarında gezinen, usta işi bir ilk roman


“Annem bizi bağrına basan elleriyle, sesini çıkarmadan, ‘Biz bir aileyiz’ diyor. Bunu hepimizden çok bizim ev biliyor.” “Vasiyetimi okumaya başlasam bırakır mısınız kavgayı? Odamda, yatağımın yanındaki çekmecede. Şarkıyı falan bırakıp, getireyim, okuyayım mı? Keyfinizi kaçırayım, yemekleri çöpe atayım mı? Ne kadar yazık ediyoruz zamana. Bir daha niye gelesiniz bu eve? Buradayız, evimizde. Hep birlikteyiz. Koza bile burada. Eskisi gibi. Daha da kalabalığız. Ne güzel. Ne gerçek. Aile dediğin kalabalık bir sofradır. Daha ne?”



En Güzel Günlerini Demek Bensiz Yaşadın, okuru kalabalık bir aile yemeğine davet ediyor ve sofradaki tek boş sandalyeye oturtuyor. 12 Eylül’den sonra yurt dışına kaçmak zorunda kalan Koza, 27 yıl sonra ülkesine, şehrine, ailesine dönüyor, günümüz İstanbul’unda üst-orta sınıftan bir ailenin bireylerinin bilinçaltı yolculuğu başlıyor. Günlük gerçeklerin ve anıların sökün ettiği, yemeklerin, özellikle de sevilmeyen yemeklerin, şarkıların ve eşyanın dile geldiği, neşe ve sevincin, hüzün ve pişmanlıkla iç içe geçtiği tek günlük bir yolculuk bu…


Yaşasın Ödülüm Oldu:)




Sevgili Kitap Eylemi sağolsun beni ödüllendirmiş:) Kendisine teşekkür ediyorum:)

Ama bu ödülün bazı kuralları varmış.

1-Ödülü verenin linkini de veriyormuşuz .

http://kitapeylemi.blogspot.com.tr/



2-Ödül resmi paylaşılacakmış.

Yukarıda daha iyi durur diye yukarıda paylaştım gitti:)


3-15 tane arkadaşımıza da bu ödülden veriyormuşuz.



Ooyyyy 15 çok değil mi yaaav? Bana kalsa ben herkese bol keseden ödül dağıtırım, beğendiğim sessiz takipte kaldığım bir sürü blog var. Ama şimdi çekindim böyle sessiz sessiz takip edip de ben size ödül verdim ama şartlar da var desem ne derler ki acep?

Ben sadece 3 kişiye ödül versem ödülüme halel gelmiş olur mu, başıma bir uğursuzluk gelir mi çelişkileri içinde:P, daha önce ödüllendirilmediklerini umarak ve tabi kabul ederlerse



Kitaptan Kaleler 'i ödüllendiriyorum.

Sevgiler...




19 Ekim 2014 Pazar

Bi Sürü Ayracım Oldu:)



Her kitapseverde olduğu gibi bende de bir ayraç tutkusu var. İnternette rastladığım güzel illüstrasyonları bir kenara kaydediyordum kaç zamandır ve gün bugündür deyip kendilerini bastırdım.  


Kırtasiyeye taşınmaya üşendiğimden kendime ucuzundan bir laminasyon aleti bile aldım:)




İstediğim incelikte kurdele bulamadığımdan tepelerini delip kurdele takamadım ama böyle de güzel oldu sanki?:)



Bunlar bastırmak istediklerimin yarısı daha!:) Teknik bir arıza nedeniyle diğer yarısını bastıramadım:(


Ayrı bir şevkle kitap okuyabilirim artık:)




16 Ekim 2014 Perşembe

SESSİZ ÇIĞLIK- Lisa Gardner





Martı Yayınları
559 sayfa
Çeviri: Ozan Aydın

Lisa Gardner'in okuduğum ilk romanı bu, ama diğer romanlarına da gözümü dikmiş bulunmaktayım artık. 

Dedektif DD. Warren serisinin 3. kitabıymış Sessiz Çığlık, ben bilmeden almıştım.

Seri şu şekildeymiş efendim:

1-Tek Başına
2-Saklambaç
3-Sessiz Çığlık
4-Anlatmak İçin Yaşa
5-Kızım İçin Son Kez
6-Son Yüzleşme

Sarah Jones, gazeteci eşi Jason ve 4 yaşındaki kızları Ree ile sakin bir hayat süren bir öğretmendir. Bir gün Sarah ortadan kaybolur, eve zorla girildiğini gösteren hiç bir kanıt yoktur, sadece yatak odasında kırık bir lamba vardır. Sarah'ya ne olduğu kocaman bir soru işaretidir ve baş şüpheli de kocasıdır.

Kitap, Sarah'nın "İnsanların ömürlerinin son saatlerinde neler hissettiklerini hep merak etmişimdir." cümlesiyle başlıyor ve sizi 559 sayfa boyunca heyecanla okumaya zorluyor. Uzaktan yakından olayla ilgisi bulunan farklı karakterlerin hayatı ve onların olayla ilgili düşüncelerine de yer verildiğinden, siz de sürekli kurguluyor, ipuçlarını yakalamaya çalışıyor, neler olduğunu anlamaya çalışıyorsunuz. Ben 500. sayfada hala "nooollldu yahu bu kadına" diyordum:) Ve son sayfada da dikkatimden kaçan küçük bir nokta şak diye yüzüme çarpıldı!:)

Velhasıl kelam Lisa Gardner'ı pek beğendim, diğer kitaplarını da en kısa zamanda edinmeye çalışacağım...


Kitap Tanıtımından:

Kapalı kapılar ardında neler yaşandığını bilemezsiniz...

Harika bir ev.
Muhteşem bir aile.
Ölümcül bir sır...


Keşke size tehlikeyi gördüğümü, canımı dişime takıp direndiğimi söyleyebilseydim. Diğerlerini bilmem ama ben sevginin nefrete, arzunun takıntıya bu kadar kolay dönüşebileceğini anlamalıydım. Herkes bir yana ben başıma gelecekleri sezmeliydim…

Tüm ülkeyi ayağa kaldıracak sansasyonel bir olay yaşanır; medyanın ortalığı cehenneme çevirmesi için gerekli tüm malzemeler hazırdır: Sarışın ve oldukça alımlı bir kadın olan Sandra Jones bir anda ortadan kaybolur ve geriye tek tanık olarak dört yaşındaki kızı kalır; tek şüpheli olarak da yakışıklı ve sırlarla dolu kocası Jason Jones…

D. D. Warren olay yerine geldiğinde karşılaştığı tablo normal bir kaybolma vakasına işaret etse de, Jones ailesinin sıradan hayatının ardında bambaşka şeylerin yaşandığını hissetmiştir. Gerçek suçlu kimdir? Neyin peşindedir? Olayın derinliklerine inildikçe her şey bambaşka bir hal alacak, Komiser Warren kendini hiç beklemediği kadar karanlık bir dünyanın içinde bulacaktır...

14 Ekim 2014 Salı

Film: KARANLIKTA DANS- DANCER IN THE DARK


Ne zamandır film izleyemiyordum; müzikal, dram türünde bir Lars Von Trier filmiyle açılışı yapayım dedim. Darısı sinema ve tiyatronun başına olsun:)

Film 2000, Hollanda-ABD-Almanya ortak yapımı olup Cannes Film Festivalinde Altın Palmiye ödülü kazanmış; Björk de burdaki rolüyle En İyi Aktrist ödülünü almış.





Filmin konusu şöyle: Selma Jezkova (Björk), Amerika'da yaşayan Çek asıllı bir göçmendir ve evye fabrikasında çalışmaktadır. Kalıtsal bir hastalık nedeniyle gitgide görme yetisini kaybetmektedir, oğlu Gene'de de aynı hastalık vardır ve Selma, oğlunun ameliyatı için gece gündüz çalışarak para biriktirmektedir. Selma, aynı zamanda bir müzikal tutkunudur, zaman zaman bulunduğu ortamdan hayal alemine geçişler yaparak o anki duruma uygun bir müzikalde başrol oyuncusu olur.




Filmin başındaki çekimler, amatör çekim şeklindeydi, sürekli sallantı halindeki görüntülerden başınız dönebilir ama filmin başına aldanıp izlememezlik etmeyin. 


Konusu basit hatta sonu tahmin edilebilir ama Björk'ün performansı, müzikallerin tadında bırakılması (ki ben müzikal sevmem ama araya serpiştirilen kısa müzikaller filme renk katmış) filmi gayet başarılı kılmış.


Tek eleştirim var o da Björk'ün iş arkadaşını canlandıran Catherine Deneuve'ya. Yav arkadaş insan her ortamda, her durumda bakımlı ve güzel olabilir mi?!:)

Film öyle "aman bir kafa dağıtayım" tarzında değil, tam tersine midenize kramplar giriyor, sinirleniyorsunuz, geriliyorsunuz, üzülüyorsunuz kısacası huzursuz edici bir film ama kesinlikle izlenmeli...